سمفونی شغال ها (نوستالژی)

Alireza Banihashemi:
سمفونی شغال ها (نوستالژی)

درسالهای نه چندان دور نیروی برق مورد نیاز ساکنین آران و بیدگل از دو کارخانه برق مجزا تامین میشد.
کانون شهید بنی طبا قبلا محل کارخانه برق بیدگل بود. در سالن اصلی دو یا سه دستگاه موتور ژنراتور قوی نصب شده بود. معمولا ساعت 4 بعدازظهر ژنراتورها روشن میشد و تا ساعت 12 ( نیمه شب) فعال بود. ساعت 11و30 دقیقه مسئول نیروگاه کلید قطع و وصل را میزد و چراغها خاموش و روشن میشد. این آخرین هشدار برای خانواده ها بود که اگر هر کاری در روشنایی میخواهید انجام دهید انجام شود وتا نیم ساعت دیگر نیروگاه خاموش میشود. صدای موتور ژنراتور ها آلودگی صوتی عجیبی ایجاد می کرد. همسایه گان کارخانه همیشه از صدای غرش ولرزش ژنراتورها در عذاب بودند.
با خاموش شدن نیروگاه چنان آرامش وسکوتی بر شهر حاکم میشد که در نیمه شب اصطکاک چرخ خودرو ها با شن های جاده در فاصله دور به گوش می رسید.
اما این پایان کار نبود. از حدودساعت 11 شب به ویژه در تابستان, شغال ها یکی یکی از مزارع اطراف خود را به دیوار های کارخانه برق می رساندند و از طریق کانال آب زیر دیوار, وارد محوطه سرسبز کارخانه شده و زیر درختان کاج تجمع میکردند.
با قطع صدای ژنراتورها و حاکم شدن سکوت شبانگاهی, اولین شغال زوزه می کشید. در پاسخ شغال دیگر و همینطور به صورت گروهی زوزه کشان, سمفونی طبیعی شغالها شکل می گرفت.
با شروع نواختن سمفونی شغال
ها, کودکان در داخل پشه بند, پناهگاهی جز آغوش گرم مادر نداشتند.
با صنعتی شدن جامعه دیگر از شغال ها و نواختن سمفونی چندان خبری نیست.

مهاجر بیدگلی...